Lo condenaron a veinte años de cárcel, fue él el que se entregó y confesó el crimen, como había matado y tirado al río a aquel hombre; y, aunque el cuerpo nunca fue encontrado, fue igualmente condenado; aunque en verdad era inocente.
Años después salió de prisión, fue directamente a por aquel a quien tanto odiaba y lo mató. Arrojó su cuerpo al río y después se suicidó; eso sí, no debía nada a nadie, ni siquiera a la justicia, había pagado por adelantado.
lunes, 14 de diciembre de 2009
(microrrelato) Sin deudas
1 comentarios, opiniones o críticas Etiquetas: microrrelato
Y ésto lo ha escrito... O pipeiro
sábado, 12 de diciembre de 2009
Política del hotel sobre armas y niños
Hotel Virginia Creek, en Bridgeport (California, EEUU); cerca del parque nacional de Yosemite. Un sitio peculiar y un poco extraño, lo primero que te encuentras es estos dos carteles:

Sinceramente, impresionan un poco, pero ambos son de agradecer cuando deseas una noche tranquila..
0 comentarios, opiniones o críticas Etiquetas: imágenes curiosas
Y ésto lo ha escrito... O pipeiro
viernes, 11 de diciembre de 2009
(microrrelato) Manoliño o dos pintacristos
Non puiden conter as bágoas. A minha derradeira cunca de viño no bar de Xan "o caghanatas", enriba sen o meu compadre o Manoliño.
Xan pechaba, xubilábase. Nunca creímos que o ía a facer, se tiña polo menos oitenta anos. E o día da despedida, tivo que ser o día que víñamos do cemiterio de enterrar o meu millor amigo, Manoliño "o dos pintacristos"; meu amigo da infacia, veciño, compañeiro de tute, e compadre. Sempre tomábamos unhas cuncas xuntos, e sempre apostábamos quen pagaba a ronda con calquera cousa absurda que nos imaxináramos; que se ia a entrar primeriro no bar Don Xosé o cura, que no que ia a ser Pepiño "o madrileño"; outras veces que se o axustador de Merceditas a neta de Xan era negro, non que era branco (a moza era de escote xeneroso), e así todolos días...
Pero Manoliño aparecera morto no río.
Fun a pagar, con poucas esperanzas de que o rácano de Xan invitara por unha vez na súa vida. Non invitou, e ademais díxome que lle debía unha de Manoliño, que me deixara unha nota que eu o entendería. Deume un papel e alí vin unha das nosas apostas, unha das primeiras que fixéramos hai mais de vinte anos. Coa letra de Manoliño puña: "aposto a que un de nos morre antes de que vexamos a Xan o cajanatas pechar o bar".
Carallo Manoliño, nen sequera esta vez pudiches deixarte gañar...
0 comentarios, opiniones o críticas Etiquetas: microrrelato
Y ésto lo ha escrito... O pipeiro
(microrrelato) Estas cosas pasan.
En veinte años en tráfico jamás me había pasado algo así. Le aseguré a mi compañero el novato que aquel listillo iba a dar positivo, pura intuición. Estaba lívido cuando le paramos. Mi compañero señaló que además, su novia no llevaba puesto el cinturón de seguridad. Yo no me había fijado, y alumbré a la chica para comprobar que efectivamente no lo llevaba, pero... pero de pronto en el asiento no había nadie.
Tras bebernos los tres, el conductor y nosotros unos cuantos coñacs, él fue al fin capaz de hablar. Balbuceante, nos juró que había recogido a aquella muchacha poco antes de la curva.
1 comentarios, opiniones o críticas Etiquetas: microrrelato
Y ésto lo ha escrito... tekilita
martes, 8 de diciembre de 2009
Desproporción yanki
Bueno, para los estadounidenses no será desproporción, pero en el primer día de nuestra aventura americana del verano pasado, que tanto juego nos está y seguirá dando a este blog, en plena Ruta 66 en Arizona, cerquita de California, paramos en un pueblo llamado Kingman y pedimos nuestra primera coca-cola americana.
Aquí tenéis su tamaño. Decir que costó 1,50 dólares (poco más de un euro), y que era con refill!!!!, es decir, te la rellenaban las veces que querías gratis!!!!
Véase que la moneda al lado del vaso es de un euro.
Aprovecho para hacer mención al precioso local del que aprovecho para dejar más fotos (los siguientes días descubrimos que hay muchos así en EEUU)




0 comentarios, opiniones o críticas Etiquetas: desproporcioooooón
Y ésto lo ha escrito... O pipeiro
Nuevas fotos de los barquitos
Dos nuevas galerías de los barquitos en EEUU:
-En el hermoso Antelope Canyon
-El esperado megapost de Las Vegas
0 comentarios, opiniones o críticas Etiquetas: barquito de papel
Y ésto lo ha escrito... O pipeiro
domingo, 6 de diciembre de 2009
(microrrelato) Pesadilla en el mercado de abastos
-¿Se encuentra usted bien?-. Caras a mi alrededor de semblante preocupado y olor a pescado. -¿Se encuentra usted bien, señora?-. Alguien sugiere llamar al 112, otro dice que no hace falta, que la señora ya está volviendo en sí: es sólo un desvanecimiento. -Se ha mareado señora, no pasa nada, probablemente un bajón de tensión... eso sí: se le ha caído al suelo el cuarto de merluza-.
No sé quienes son. No sé de qué hablan. No sé de QUIÉN hablan. Vagamente recuerdo una bronca tremenda con mi madre y las palabras que proferí en mi rabieta adolescente. "¡Te odio! ¡¡¡ojalá te cambiaras por mi por un día!!! ¡o para siempre!"
0 comentarios, opiniones o críticas Etiquetas: microrrelato
Y ésto lo ha escrito... tekilita
viernes, 4 de diciembre de 2009
(micorrelato) Retrato
Retrato I
Era tan bueno pintando cuadros que no podíamos diferenciar cuales eran las fotos de verdad que los cuadros que él pintaba. Hiperrealismo le llamaba. Y aquello era un problema, porque como la única persona que sabía pintar era yo, ahora viendo mis fotos y cuadros me hacía un lío y ya no podía distinguir cuales de mis recuerdos eran verdaderamente míos, o cuales inventados por el pintor.
Retrato II
Tuve una idea, para diferenciar mis fotos de los cuadros, decidí comprar la mejor cámara que existiera. Y así lo hice, sacaba unas fotos con una nitidez increíble. Eran tan buenas que me trajo otro problema, la gente ya no distinguía quien era yo de verdad o quien era mi foto. Ayer encontré a mi mujer acostándose con mi foto...
Retrato III
Hace dos semanas que no voy a trabajar, envié una foto mía. Nadie se ha dado cuenta. Soy funcionario.
0 comentarios, opiniones o críticas Etiquetas: microrrelato
Y ésto lo ha escrito... O pipeiro
(micorrelato) a que a alguno le suena...
La música atronadora hacía resonar todo mi sistema. A esas alturas de la fiesta no me hubiese parado ni un tren de mercancías. Estaba eufórico. El mundo era mío. Bailando como un loco subido a la tarima le pellizqué el trasero a una nena pálida de porte altivo y vaqueros ajustados que estaba a mi lado. Tenía el culo extremadamente duro.
-"Perdone... no está permitido subirse ahí... ni tocar los maniquís"- me dijo la dependienta de Bershka.
Inspirado por este apabullantemente numeroso grupo de facebook al que personalmente pertenezo
0 comentarios, opiniones o críticas Etiquetas: microrrelato
Y ésto lo ha escrito... tekilita
jueves, 3 de diciembre de 2009
Unímonos ó manifesto - Nos unimos al manifiesto
MANIFESTO EN DEFENSA DOS DEREITOS FUNDAMENTAIS EN INTERNET: "Ante a inclusión no anteproxecto de lei sobre a economía sustentábel das modificacións lexislativas que afectan o libre exercicio das liberdades de expresión, de información e o dereito de acceso á cultura a través de Internet, os xornalistas, blogueiros, usuarios, profesionais e creadores de Internet manifestamos a nosa firme oposición ao proxecto, e declaramos que ... 1 .- Os dereitos de autor non poden estar por riba dos dereitos fundamentais dos cidadáns, incluíndo o dereito á privacidade, a seguridade, a presunción de inocencia, á tutela xurisdicional efectiva e a liberdade de expresión. 2 .- A suspensión dos dereitos fundamentais é, e debe seguir sendo, unha competencia exclusiva do Poder Xudicial. Nin un peche sen unha sentenza. Este anteproxecto, ao contrario do disposto no artigo 20.5 da Constitución Española, pon en mans dun corpo non xudicial, un organismo dependente do Ministerio de Cultura español, a potestade de poder impedir o acceso dos cidadáns españois a calquera páxina web. 3 .- A nova normativa vai xerar inseguridade xurídica en todo o sector tecnolóxico estatal, perxudicando unha das poucas áreas de desenvolvemento e futuro da economía española e dos países integrantes do Estado, dificultando a creación de empresas, introducindo barreiras á libre competencia, e trabando a súa expansión internacional. 4 .- A nova lexislación proposta ameaza aos novos creadores e dificulta a creación cultural. Coa Internet e os sucesivos avances tecnolóxicos democratízase drasticamente a creación e emisión de todo tipo de contidos que xa non veñen principalmente das tradicionais industria culturais, se non de moitas fontes distintas. 5 .- Os autores, como todos os traballadores teñen dereito a vivir do seu traballo con novas ideas creativas, modelos de negocio e actividades relacionadas coas súas creacións. Tentar de soster con modificacións lexislativas unha industria anticuada que non sabe adaptarse a ese novo ambiente non é xusto nin realista. Se o seu modelo de negocio se basea no control das copias dos traballos e na Internet non é posíbel sen violar os dereitos fundamentais, terán que atopar un outro modelo. 6 .- Cremos que as industrias culturais precisan para sobrevivir de alternativas modernas, eficaces, credíveles, accesíbeis e que atendan os novos usos sociais, en vez de limitacións tan desproporcionadas coma ineficaces para o fin que afirman perseguir. 7 .- Internet debe funcionar libremente e sen interferencias políticas patrocinadas por grupos que buscan perpetuar modelos de negocio obsoletos e impedir que o coñecemento humano siga sendo libre. 8 .- Demandamos que o Goberno español asegure por lei a neutralidade da rede no Estado, ante calquera presión que poda ocorrer, como un marco para o desenvolvemento dunha economía realista e sustentábel para o futuro. 9 .- Propoñemos unha reforma real dos dereitos de propiedade intelectual co fin de: retornar á sociedade o coñecemento, impulsar o dominio público e limitar os abusos das entidades xestoras. 10 .- Nunha democracia as leis e as súas modificacións deben ser aprobadas despois do debido debate público e de ter consultadas todas as partes implicadas. É inaceptable que se fagan modificacións lexislativas que afectan ós dereitos fundamentais nunha lei non orgánica e que trata doutro tema".
Manifiesto 'En defensa de los derechos fundamentales en Internet'
Ante la inclusión en el Anteproyecto de Ley de Economía sostenible de modificaciones legislativas que afectan al libre ejercicio de las libertades de expresión, información y el derecho de acceso a la cultura a través de Internet, los periodistas, bloggers, usuarios, profesionales y creadores de Internet manifestamos nuestra firme oposición al proyecto, y declaramos que:
1.- Los derechos de autor no pueden situarse por encima de los derechos fundamentales de los ciudadanos, como el derecho a la privacidad, a la seguridad, a la presunción de inocencia, a la tutela judicial efectiva y a la libertad de expresión.
2.- La suspensión de derechos fundamentales es y debe seguir siendo competencia exclusiva del poder judicial. Ni un cierre sin sentencia. Este anteproyecto, en contra de lo establecido en el artículo 20.5 de la Constitución, pone en manos de un órgano no judicial -un organismo dependiente del ministerio de Cultura-, la potestad de impedir a los ciudadanos españoles el acceso a cualquier página web.
3.- La nueva legislación creará inseguridad jurídica en todo el sector tecnológico español, perjudicando uno de los pocos campos de desarrollo y futuro de nuestra economía, entorpeciendo la creación de empresas, introduciendo trabas a la libre competencia y ralentizando su proyección internacional.
4.- La nueva legislación propuesta amenaza a los nuevos creadores y entorpece la creación cultural. Con Internet y los sucesivos avances tecnológicos se ha democratizado extraordinariamente la creación y emisión de contenidos de todo tipo, que ya no provienen prevalentemente de las industrias culturales tradicionales, sino de multitud de fuentes diferentes.
5.- Los autores, como todos los trabajadores, tienen derecho a vivir de su trabajo con nuevas ideas creativas, modelos de negocio y actividades asociadas a sus creaciones. Intentar sostener con cambios legislativos a una industria obsoleta que no sabe adaptarse a este nuevo entorno no es ni justo ni realista. Si su modelo de negocio se basaba en el control de las copias de las obras y en Internet no es posible sin vulnerar derechos fundamentales, deberían buscar otro modelo.
6.- Consideramos que las industrias culturales necesitan para sobrevivir alternativas modernas, eficaces, creíbles y asequibles y que se adecuen a los nuevos usos sociales, en lugar de limitaciones tan desproporcionadas como ineficaces para el fin que dicen perseguir.
7.- Internet debe funcionar de forma libre y sin interferencias políticas auspiciadas por sectores que pretenden perpetuar obsoletos modelos de negocio e imposibilitar que el saber humano siga siendo libre.
8.- Exigimos que el Gobierno garantice por ley la neutralidad de la Red en España, ante cualquier presión que pueda producirse, como marco para el desarrollo de una economía sostenible y realista de cara al futuro.
9.- Proponemos una verdadera reforma del derecho de propiedad intelectual orientada a su fin: devolver a la sociedad el conocimiento, promover el dominio público y limitar los abusos de las entidades gestoras.
10.- En democracia las leyes y sus modificaciones deben aprobarse tras el oportuno debate público y habiendo consultado previamente a todas las partes implicadas. No es de recibo que se realicen cambios legislativos que afectan a derechos fundamentales en una ley no orgánica y que versa sobre otra materia.
0 comentarios, opiniones o críticas
Y ésto lo ha escrito... O pipeiro

