miércoles, 8 de junio de 2011

Cosas que hacer en Pontevedra....o no




Puedes visitar la zona monumental,ir de tapas,puedes ir a pasear por la Ría de Pontevedra,visitar sus playas y tumbarte al sol,puedes visitar el museo provincial o la basílica de Sta. Maria,pero creo que es prácticamente imposible hacer ninguna actividad como la que se ilustra en esta publicidad vista en facebook.

jueves, 2 de junio de 2011

El precio de una resaca.



Caja de Alka-Seltzer:8,15€
Nº de comprimidos:20
Precio por unidad:0,4075€

Podría tomarme 4 por el precio de 1 caña,aunque para mi resaca estándar sólo necesito 1 mágica pastillita efervescente de Alka-Seltzer.
El pasado domingo sufrí con creces el no haber comprobado el estado de mi botiquín resaquero,pero para la próxima ya estoy preparado,y por 20 resacas mas espero.....

lunes, 16 de mayo de 2011

As millores frases da dobraxe en galego



Tódolos amantes do cinema preferimos ollar sempre as películas na súa linguaxe orixinal, en Versión Orixinal (con o sen subtítulos). Pero os galegos, sempre facemos unha excepción, e son esas xoias de dobraxe a nosa lingua que coa gracia do noso idioma, maila a dos traductores e actores de dobraxe conferen a certas películas o caracter de mítico a súa dobraxe.

E desas míticas dobraxes xurden míticas frases. Grandes exemplos:


Na primeira triloxía da "Guerra das Galaxias":
-Luke, non poñas os carro diante dos bois, dille Yoda a Luke durante o seu adestramento.
-Terma Chewee, que escorrego; Han Solo a Chewbacca no Halcón Milenario.
-Isto non che é como peneirar, meu!; conversa entre Han e Luke sobre o hiperespazo.
-E ti ris, furabolos!; Han Solo a Chewbacca, despois de que Leia rexeitara a Han.

Na serie "Dallas":
-¿Estás bébeda, Sue Ellen?; considerada a mais mítica frase do dobraxe galego.

"Instinto Básico":
-Ti ves unha perrecha e poste tolo.
-¿Cómo, fodiches nela?

"Terminator 2"
-Vai rañala, raparigo; versión do "Sayonara, bay" castelán, o do "Hasta la vista" original.

"Mystic River"
-Fillo do porco, marrán seguro; dito pola persoaxe que interpreta Sean Penn.

"O prezo do poder"
-Róncalle o carallo; di Tony Montana (en castelán foi "hay que joderse")

"Hot Shots 2"
-Escomenzamos a mañá cunha tonada de ana Kiro, di Charlie Sheen

A saga de debuxos de Son Goku "As bolas do dragón"
-Es un pimpim, Son Goku; dille Vexeta
-Voute esnaquizar, verme noxento.

"Pulp Fiction"
-Chámome Purrús, e por moito que latriques desta non sálva-lo cú; di Jules.

"Aberto ata o mencer"
-¿Queres que te coma a perrecha?

Os debuxos de "Shin Chan"
-Cuiño, cuiño

"A casa Rusia"
-Entras nun urinario, poste a falar cun moscovita e cando rematas de abanea-la pirola, amas esa cidade ; por Sean Connery

"O Sarxento de Ferro"
-No coche do meu vello, co depósito cheo, unha man na cona e polo cú un dedo; un dos cánticos.

"Demolition Man"
-Pensei que ía pras patacas; Stallone a Sandra Bullock.

"O silencio dos cordeiros":
-Podo cheirar a tua crica dende eiquí, dille un preso a Jodie Foster.


jueves, 12 de mayo de 2011

Inquietante hombre celebrando la liga del Barça



yfrog Photo : http://yfrog.com/gy9nqaaj Shared by damialarena

Traducción:

MENOS DINERO PARA
SANIDAD
ENSEÑANZA
SERVICIOS SOCIALES
GENTE EN EL PARO

A quien se le ocurre?
Reivindicar derechos sociales en medio de miles de enfervorizados hinchas de football!!

Por favor,léase este post con su recomendada dosis de ironia y buen rollo ;)

Visto en meneame

lunes, 9 de mayo de 2011

¿Qué co*nes...?

¿Qué es eso que le han dado a Novak Djokovic por ganar el Masters Mutua de Madrid?
¿Qué se supone que es? ¿por dónde se lo tiene que meter? A ver si somos menos chauvinistas: sólo porque no gane el español no tenemos que cambiar la copa por un artilugio de tortura rectal...

sábado, 7 de mayo de 2011

Churrasquería Matamá

Como no encuentro la sección "Por la dignificación de la placa turca" pues va en la sección general.
El baño de la churrasquería Matamá.



lunes, 25 de abril de 2011

operacion bikini the bollocks

Por si aún quedaban dudas: para la industria de la moda internacional, una tía no está lo suficientemente delgada hasta que su antebrazo tiene aproximadamente el mismo grosor que el húmero y si se pone de canto, lo único que ha de verse es un desproporcionado cabezón.


Just in case you had any doubt: for the fashion industry, a woman is not slim enough until her arm is just as wide as the humerus bone and if you see her from a side, she's so thin that the only thing you can notice is an out of proportion head.

viernes, 15 de abril de 2011

(microrrelato) Mi hermano

(segundo premio concurso Boffard día del libro 2011)

Mientras abría un Boffard Reserva escuché como él entraba. Hacía años que no nos hablábamos, en los que ni siquiera nos habíamos visto. Ahora papá había muerto, y por nuestra cabezonería no había podido ver cumplido su sueño de ver que sus hijos volvieran a hablarse.
Mientras empezaba a cortar el queso, intenté recordar por qué habíamos dejado de hablarnos, y la verdad que ni me acordaba. El funeral de esa tarde al menos nos había juntado en la casa familiar, junto a nuestra madre. Pero, ¿hablaríamos? no sabría qué decirle.
En ese momento mi hermano se acercó a mi, y mirándome a los ojos dijo -”¿Boffard Reserva?”
-”El favorito de papá, ¿quieres?”, respondí.
-”Por supuesto, hermano”

martes, 5 de abril de 2011

Viajando solo

El concepto moderno del viaje como proceso o recorrido destinado a conocer un lugar o conjunto de lugares está muy ligado a efectuar éste acompañado,ya sea en pareja o en grupo.Como parte de todo un amplio abanico de diferentes ofertas de ocio,el turismo en general está pensado para grupos,familias o similares.
Sin embargo,el hecho de efectuar un viaje de manera individual te obliga a planteártelo de una manera muy distinta,no solo los pormenores meramente administrativos: económicos,reservas,etc,si no que te obliga a un replanteamiento de tu actitud ante el recorrido y las distintas situaciones que te vas a ir encontrando.
El encontrarte en solitario en un entorno que no es el tuyo,el tener que interactuar individualmente para solucionar todas las incidencias que te ocurran y el hecho de estar en soledad te lleva a ver de una manera distita todo y a todos los que te rodean.

Muchas veces,en un viaje en grupo o incluso en pareja,el tener siempre un "interlocutor" conocido a tu lado te envuelve en una burbuja que mediatiza tu relación con el entorno:siempre tienes alguien de los tuyos a quien recurrir,en cambio al estar completamente solo,esa burbuja se rompe y te obliga a "abrirte" mas y la necesidad de recurrir al "extraño" para que te ayude,auxilie o simplemente te proporcione un rato de charla hace que la relación con ese entorno ajeno a ti sea mucho mas fluida.


El viajar completamente solo no lo habia experimentado hasta un reciente viaje a Ibiza y la verdad el descubrir como te puedes desenvolver en estas circunstancias es una agradable sorpresa que te llevas además de todos los recuerdos y experiencias vividas.
Viajando solo agradeces mucho mas una respuesta agradable,un trato amable o simplemente una actitud generosa con el visitante,de lo cual en Ibiza/Eivissa encontré toneladas y toneladas.

domingo, 13 de marzo de 2011

De terremotos,aviones y osos pandas

Tengo la televisión encendida en el límite lateral de mi campo de visión mientras vagueo navegando al chou por diversas webs de información intentando hacerme una idea real de lo que pasa en Japón.Por ahora no he sido capaz de separar lo que es sensacionalismo de lo que es información pura y dura ni de comprender si hay una central nuclear al borde de estallar o no o si hay 100 o 1.000.000 de desaparecidos.
En otro video de youtube grabado en unas oficinas en el momento de producirse el movimiento de tierras se ve a todo el mundo escondiéndose debajo de las mesas (lógico),pero un hombre (¿quizás el jefe,o encargado?,o quizás sea simplemente un trabajador mas) se mantiene de pie a duras penas,arengando a sus compañeros y manteniendo,dentro de lo que cabe,el tipo mientra se zarandea de un lado a otro.De repente me siento conectado con este hombre,creo que se lo que siente,salvando las distancias,creo que puedo adivinar lo que pasa por su cabeza.Debe ser como lo que sentí yo la primera vez que pasé por una zona de turbulencias serias en un avión,al principio me invadió el pánico,despues intenté racionalizarlo y me autoconvencí de que:

A)El avión es una máquina de tecnología punta,resultado de mas de 100 años de desarrollo y que ha pasado por situaciones mucho peores miles de veces,además como en esa situación uno mismo no tiene ningún control sobre lo que sucede,lo mejor es mantener la calma,sabiendo que en caso contrario....

B)Si el avión falla y se viene abajo no merece la pena siquiera preocuparse,el final será rápido.

Supongo que ese japonés tenía una confianza ciega en el nivel que la tecnología antisismica ha desarrollado en su pais,sabia que el edificio en el que estaba habia sido diseñado para aguantarlo todo,que tantos cientos de años les dan a los japoneses una base y unos conocimientos que les permiten enfrentarse a estas cosas con ventaja al resto.
O simplemente pensaba lo que pienso yo cuando el avión se mueve mas de la cuenta:si no aguanta no hay nada que hacerle,eche o que hai.

El toque sentimentaloide de la tragedia,en el feisbuk alguien cuelga una entrañable foto de un oso panda cagado de miedo agarrándose a la pierna de un policia,manda huevos,miles de personas desaparecidas y la gente mandándose fotos de osos panda......sin embargo no puedo evitar que en mi cabeza no pare de sonar esta alegra tonada:
http://www.youtube.com/watch?v=hleYkbSfjeg